Voor een korte vakantie in Spanje met cultuur, eten en zee zijn er in het zuiden weinig steden die zo compact zijn, zeker als je de drie dagen een beetje indeelt. Deze indeling werkt van vrijdag tot en met zondag.
Vrijdag: eerst de heuvel op
Begin bij de Alcazaba, het Moorse fort uit de elfde eeuw dat tegen de heuvel boven de haven ligt. Binnen de muren loop je omhoog langs binnenplaatsen, fonteinen en poorten, steeds een stukje hoger boven de daken. Ga vroeg, want dan is het er nog stil en is het licht op de oude stenen het mooist. Trek wel schoenen met grip aan: de stenen zijn glad gesleten door eeuwen voetstappen. Aan de voet van de Alcazaba ligt een Romeins theater, dat pas in de twintigste eeuw weer onder het puin vandaan kwam.
Daarna klim je naar het Castillo de Gibralfaro, hoger op dezelfde heuvel. Het pad slingert tussen pijnbomen omhoog en je bent er in ongeveer een halfuur; wie niet wil klimmen, neemt de bus. Boven loop je over de muren, met uitzicht over de haven, de arena en de hele baai. Daal daarna af naar de oude stad voor een late lunch, en sluit de dag af met een glas zoete Málaga-wijn in een van de straatjes rond de kathedraal.
Zaterdag: markt, Picasso en het stadsstrand
Op zaterdagochtend is de Mercado Central de Atarazanas op zijn drukst. De ijzeren markthal staat achter een oude Moorse poort, en door het grote glas-in-loodraam valt gekleurd licht op de kramen met vis, olijven, amandelen en fruit. Aan de bars tussen de kramen eet je staand een bord gefrituurde ansjovis, de boquerones, waar Málaga zo trots op is dat de inwoners zelf zo genoemd worden.
Loop daarna naar de Plaza de la Merced, waar Picasso werd geboren. Zijn geboortehuis aan het plein is nu een klein museum, en een paar straten verder hangt in een oud paleis een grote collectie van zijn werk. Ook als je weinig met musea hebt, is het plein een fijne plek om even te zitten. Bekijk onderweg de kathedraal, die in de stad La Manquita heet, de eenarmige, omdat een van de twee torens nooit is afgebouwd.
’s Middags is het tijd voor La Malagueta, het stadsstrand op een kwartier lopen van het centrum. Het zand is donker, de zee loopt rustig af en over de boulevard ernaast wandelt ’s avonds half Málaga. Loop er vanaf het centrum naartoe over de Muelle Uno, de kade met palmen langs de haven, en blijf tot de zon achter de stad zakt.
Waarom zondag naar El Palo?
Omdat de inwoners van Málaga dat zelf ook doen. Op zondag trekken ze naar het oosten van de stad, naar de oude vissersbuurten Pedregalejo en El Palo. Je loopt er langs de zee in ruim een uur naartoe, of je neemt de bus. Hier eet je espetos: sardientjes die aan een spies boven een houtvuur worden gegrild, in een oude vissersboot die vol zand op het strand ligt. Bestel er een bord van, met een salade erbij, en kijk hoe de grillmeester de spiesen schuin naar het vuur in het zand steekt.
Na de lunch is er tijd voor een laatste duik of een wandeling over de boulevard. Vlieg je zondagmiddag terug, dan ben je vanuit El Palo met bus en trein in ongeveer een uur op het vliegveld.
Hoe warm is het wanneer?
Málaga heeft een zacht klimaat, en dat maakt het een stad voor het hele jaar. In de winter is het overdag vaak zo’n zeventien graden en zit je in de middagzon prima op een terras. Van juni tot oktober is de zee warm genoeg om te zwemmen, maar in juli en augustus maakt de hitte de klim naar Gibralfaro zwaar; ga dan vóór negen uur.
Welk seizoen je ook kiest, het moment dat blijft hangen komt vaak pas aan het eind. Zondagmiddag in El Palo, met de rook van het houtvuur boven het zand en de vissersboten op het strand, terwijl de heuvel waar je vrijdag nog boven de daken liep een paar kilometer verderop in de middagzon ligt.
